LEAD-IN: Υπάρχουν και θα υπάρχουν… ΠΡΟ-ΤΥ-ΠΑ

Η στήλη Lead-In διερωτήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα (ΕΔΩ) για το ποιος θα θυμάται το 2020… Πέρασαν λίγες ημέρες μόνο για να ξεσπάσει ο μεγαλύτερος θόρυβος της χρονιάς που θα έδινε και την καλύτερη απάντηση.

Κάποιοι βέβαια προέτρεξαν να μας απαντήσουν ότι θα το θυμούνται καλά οι Ομονοιάτες για την παρθενική είσοδο του «τριφυλλιού» στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, ενώ κάποιοι άλλοι ισχυρίστηκαν ότι θα το θυμούνται καλύτερα οι γιατροί και οι δάσκαλοι για όσα βίωσαν με τον κορωνοϊό σε νοσοκομεία, ιατρεία και σχολεία.

Είναι πλέον σίγουρο ότι θα μείνει καλά στη μνήμη όσων θα ακούν τα ονόματα «Δημήτρης Συλλούρης» , «Χριστάκης Τζιοβάννης», «Αντρέας Πιττάτζης» κ.ο.κ. Να ξεκαθαρίσουμε βέβαια εξ αρχής ότι ενόσω βρίσκεται σε εξέλιξη μια ερευνητική διαδικασία, κανείς δεν μπορεί να παίρνει το ρόλο το δικαστή, ούτε του αστυνομικού από το πληκτρολόγιο ή από τον καναπέ ή το καφέ.

Θα μας πείτε «μόνοι τους διασύρθηκαν, ας τα λουθούν». Όχι δεν είναι έτσι. Σε μια συντεταγμένη πολιτεία υπάρχουν τα ανάλογα μέσα, οι ανάλογοι θεσμοί και οι ανάλογες διαδικασίες. Διαφορετικά θα ζούσαμε με τους νόμους της ζούγκλας. Και εφόσον η ίδια η κοινωνία κατηγορεί ως «ζούγκλα» αυτή καθεαυτή την όποια υπόθεση διαφθοράς και εξαπάτησης από δημόσια και πολιτικά πρόσωπα, το πρώτο που οφείλει να κάνει είναι να μην τηρεί τους κανόνες της. Αλλιώς, απλά υποκρίνεται!

Αυτό που έχει αυτή τη στιγμή σημασία είναι να θυμηθούμε κάποια σημαντικά πρόσωπα της πολιτικής ζωής που υπήρχαν, υπάρχουν και πρόκειται να υπάρχουν πάντοτε ως πρότυπα. Πρότυπα παραδειγματισμού και πρότυπα αξιών που οφείλουμε να έχουμε ψηλά και να μην απεμπολούμε. Είτε λεγόμαστε πολιτικοί, είτε νομικοί, είτε λογιστές, είτε δημοσιογράφοι.

Κάποιος φίλος μου είχε πει πρόσφατα ότι «τα τοτέμ πέθαναν και δεν υπάρχουν». Φανταστήκατε όμως τι θα γινόταν αν οι φυσικοί δεν επικαλούνταν τον Άινσταιν κατά την ώρα της διδασκαλίας τους; Ή τι θα γινόταν οι αν ιστορικοί δεν επικαλούνταν τον Αριστοτέλη; Ή τι θα γινόταν αν οι οικονομολόγοι δεν επικαλούνταν τον Φορντ; Ή τι θα γινόταν αν γενικότερα οι δάσκαλοι και καθηγητές δεν έλεγαν ποτέ σοφά λόγια μεγάλων ανδρών και στρατηγών;

Κάποιος άλλος φίλος μου είχε πει επίσης πρόσφατα ότι «η αγιογραφία κανενός δεν παρπατά στη δημοσιογραφία». Ποιος είπε όμως ότι οι Άγιοι της θρησκείας μας δεν έκαναν λάθη; Ποιος είπε ότι οι Άγιοι είχαν ζωή χωρίς αμαρτίες; Αντιθέτως! Αγιοποιήθηκαν γιατί μετανόησαν και κατάφεραν να βρουν το δρόμο προς την αλήθεια, το δρόμο της γαλήνης, το δρόμο το σωστό και έμειναν ως ιερά παραδείγματα στους αιώνες των αιώνων.

Στην εποχή κρίσης ηθικών αρχών και αξιών, ναι υπάρχουν πρότυπα για όλους. Και για τους κρίνοντες, αλλά και για τους κρινόμενους. Γλαύκος Κληρίδης, Τάσος Μητσόπουλος, Ουράνιος Ιωαννίδης, Αλέκος Μαρκίδης, ανήκουν στη σύγχρονη ιστορία και στην νεότερη εποχή (μιας και ο λόγος για πρόεδρο της βουλής που προέρχεται καθαρά από τη δεξιά). Πέρασαν δύσκολα, κατηγορήθηκαν για πολλά, ιδιαίτερα στη μεταβατική περίοδο για την Ελλάδα και την Κύπρο 1990-2010. Είπαν ανέκδοτα, έκαναν αστεία, αλλά ποτέ δεν «μητσοκάμμησαν» σε διατεταγμένη υπηρεσία για εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών, ούτε φοβήθηκαν την ευθύνη.

Ας μην τους ξεχνούμε…

Τάσος Θεοδώρου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s