Tag Archives: ΔΗΚΟ

ΑΡΘΡΟ: Τατάρ: «Τουρκοκύπριος ηγέτης» ή κατοχικός εγκάθετος;

Στο περασμένο άρθρο μου κατέληγα με ένα προβληματισμό: Το καθεστώς Ερντογάν, που κατάντησε κράτος οργανωμένης μαφίας αδίστακτων εγκληματιών, είναι άξιο εμπιστοσύνης ότι θα σεβαστεί την υπογραφή του σε μια συμφωνία λύσης στην Κύπρο; Θα αποσυρθεί από την Κύπρο με την πολιτική υποχωρήσεων και παροχή κινήτρων εκ μέρους μας; Η μοναδική «αρνητική» κριτική που έλαβα στην προφανή απάντηση συνοψίζεται στο ότι «δεν έχουμε άλλη επιλογή». Αυτό  αποτελεί έμμεση παραδοχή ότι η υφιστάμενη πολιτική μας δεν προσφέρει προοπτική, αλλά είναι πολιτική μιζέριας, που θεωρεί μοιραίο τον ιστορικό αφανισμό μας. 

Το πιο πάνω επαναφέρει στο προσκήνιο την διορατικότητα στην πολιτική, με αφορμή και την πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, Τσαβούσογλου στην Θράκη, για να προωθήσει την πάγια τουρκική συνταγή να χρησιμοποιεί μουσουλμανικές ή τουρκογενείς μειονότητες, προκειμένου να επιβάλλει τις επεκτατικές της διεκδικήσεις, με πιο τρανό παράδειγμα την Κύπρο. Στην Θράκη το ελληνικό κράτος, ακολουθώντας για δεκαετίες ισοπεδωτική πολιτική, αντιμετώπισε τους εκεί μουσουλμάνους ως μια ομοιογενή ομάδα, ωθώντας τους έτσι στην επιρροή της Τουρκίας. Τα τελευταία χρόνια όμως αναγνώρισε την διαφορετικότητα ανάμεσα στους Έλληνες μουσουλμάνους, ιδιαίτερα τους Πομάκους, επιδεικνύοντας σεβασμό στα μειονοτικά τους δικαιώματα. Η διορατική αυτή πολιτική είχε επικριθεί από ακραία στοιχεία ως περίπου … μειοδοτική. Εντούτοις τις προάλλες ο Τσαβούσογλου έλαβε μια απάντηση που θα μείνει στην ιστορία. Οι μουσουλμάνοι Πομάκοι  αισθάνθηκαν προσβεβλημένοι από τις δηλώσεις του για «τουρκική μειονότητα» και δήλωσαν Έλληνες μουσουλμάνοι με πατρίδα τους όχι την Τουρκία αλλά την Ελλάδα που την πονούν. 

Προκύπτει έτσι το ερώτημα: Στην Κύπρο υπάρχει σήμερα διορατική πολιτική προς τους Τουρκοκύπριους; Η επικράτηση Τατάρ στα κατεχόμενα προέκυψε λόγω παράνομων παρεμβάσεων της Τουρκίας, με κυριότερη την μαζική στήριξή του από τους Τούρκους έποικους. Βάσει στοιχείων, το  72% των Τουρκοκυπρίων δεν στήριξε τον Τατάρ, όμως η μαζική συμμετοχή των εποίκων ανέτρεψε την βούληση των Τουρκοκυπρίων και καθόρισε το αποτέλεσμα. Πιο εγκάθετος της Τουρκίας στα κατεχόμενα από τον Τατάρ μέσω «εκλογών», δεν υπήρξε, όπως ισχυρές φωνές στα κατεχόμενα διατράνωσαν. Ωστόσο, ο πρώτος Πρόεδρος κράτους που χαρακτήρισε τον Τατάρ «Τουρκοκύπριο ηγέτη» ήταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ισοπεδώνοντας τις φωνές αντίστασης! 

Η συμμαχία με δυνάμεις εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας έχει νόημα στο πλαίσιο ενός αντικατοχικού προσανατολισμού. Δυστυχώς, η επαναπροσέγγιση με την τουρκοκυπριακή κοινότητα παραμένει στρεβλωτική ενόσω: α) θεωρεί συνεργάτες μας τους εγκάθετους της Τουρκίας, που στην πράξη εγκληματούν με ανταρσία κατά του Κυπριακού Συντάγματος β) επικεντρώνεται σε  …  «κοινωνικές σχέσεις» ή «ταξική αλληλεγγύη», που στην πράξη μεταφράζονται σε οικονομική αρωγή και αποδοχή του κατοχικού καθεστώτος και γ) παραγνωρίζει τις αντικατοχικές δυνάμεις στα κατεχόμενα, επειδή η ελληνοκυπριακή ηγεσία τις θεωρεί ανατρεπτικές και τις υπονομεύει.

Καταληκτικά, η συμμαχία με δυνάμεις στα κατεχόμενα έχει νόημα σε ένα αντικατοχικό προσανατολισμό και όχι στην αποδοχή της κατοχής.

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΜΑΧΕΣ! (ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ-ΔΗΚΟ)

Μεγάλες μάχες δίνει για το ΔΗΚΟ και τον Νικόλα Παπαδόπουλο τα τελευταία χρόνια ο Χρύσης Παντελίδης.

Μάλιστα αποτέλεσε και ένα από τους λόγους που κάποιοι αποσύρθηκαν για να δημιουργήσουν την ΔΗΠΑ του Μάριου Καρογιάν.

Για να δούμε αν αυτό θα γυρίσει υπέρ του ή κατά του στις εκλογές της Κυριακής…

ΠΟΙΟΣ ΜΑΚΗΣ;

Για το πελατοκεντρικό σύστημα συμφερόντων έγραφε στις 25/04/2013 (ένα μήνα μετά την ιστορία με το κούρεμα καταθέσεων) σε διαδικτυακή ειδησεογραφική πλατφόρμα ΕΔΩ ένας – αν όχι ο πλέον – από τους πιο επιτυχημένους υπουργούς της διακυβέρνησης Αναστασιάδη.

Ακαδημαϊκός και γνώστης του κομματικού μηχανισμού από νεαρή ηλικία, ο κ. Φωκαϊδης μιλούσε για την κρίση στην πολιτική και το μέλλον του κυβερνώντος κόμματος. Τότε ήταν που κάποια από τα στελέχη της ΦΠΚ Πρωτοπορία, της ΝΕΔΗΣΥ και του ΔΗΣΥ που ανήκαν είτε στον ίδιο κύκλο του Πανεπιστημίου Κύπρου ή είχαν παρόμοιες απόψεις, είχαν θυμώσει και έπειτα απογοητευτεί από πρόσωπα, επιλογές, συμπεριφορές και καταστάσεις, δεν είχαν πλέον τίποτε να χάσουν και μιλούσαν ανοικτά. Δεν τα λέμε εμείς, τα έγραφαν οι ίδιοι ΕΔΩ και αλλού. Μάλιστα τις τελευταίες εβδομάδες πριν αποχωρήσει από το προεδρικό, οι ίδιοι άφηναν να νοηθεί προς τα έξω ότι ο λόγος που δεν πρόκειται να τον κρατήσει στο πόστο του ο Πρόεδρος είναι γιατί δεν είναι ο άνθρωπος του ρουσφετιού και των βολεμάτων.

Ποιος Μάκης, λοιπόν, έθιξε την κυβέρνηση στον προεκλογικό αγώνα; Δεν ήταν γνωστό εδώ και χρόνια ότι στην Κύπρο εφόσον τα κόμματα και οι μηχανισμοί τους με προσωπικές επαφές, τηλεφωνικές και άλλες επικοινωνίες, διατηρούν την άμεση επικοινωνία με τους ψηφοφόρους, ότι και αυτοί θα ζητούν χάρες και αιτήματα από αυτά; Αυτό το ξέραμε. Το πρόβλημα όμως είναι άλλο.

Δεν είναι κακό να υπάρχει συναλλαγή και ακόμη και συνδιαλλαγή ανάμεσα στην εξουσία και στην κοινωνία. Το κακό είναι όταν αυτά τα δύο παίρνουν τη φύση της κατάχρησης εξουσίας. Αν κάποιος δηλαδή παύει να είναι απλός ψηφοφόρος και για το κόμμα ή την κυβέρνηση θεωρείται πιο σημαντικός από τον οποιονδήποτε άλλο απλό πολίτη, εκεί υπάρχει πρόβλημα. Αν όμως κάποιος είναι απλός ψηφοφόρος, αλλά έχει και την κατάρτιση και τα προσόντα και τις περγαμηνές για να τύχει μιας σημαντικής βοήθειας όταν υπάρχει ανάγκη (και όχι ευνοϊκής μεταχείρισης για να μην παρεξηγούμαστε) και δεν είναι του περιθωρίου, που είναι το κακό να το γνωρίζει η εξουσία; Εκεί είναι η διαφορά.

Στην εποχή των ΜΚΔ και της άμεσης επικοινωνίας, της εξειδικευμένης τεχνολογίας και των εφαρμογών ελέγχου των πάντων, δεν μπορεί κανείς να στρουθοκαμηλίζει. Ιδιαίτερα στην εποχή όπου οι υποψήφιοι έχουν θυμηθεί ότι άπαντες είναι «φίλοι», «αδερφοί», «συναγωνιστές» τους και το δείχνουν και το γράφουν παντού.

Άτοπο και άστοχο, λοιπόν, το βίντεο εκ μέρους του ΔΗΚΟ, που φαίνεται δεν έχει πάρει ακόμα τα μαθήματα επικοινωνιακής στρατηγικής από τα παθήματα της προεκλογικής περιόδου των προεδρικών του 2008, του 2013 και του 2018. Υποκριτική και η στάση του ΔΗΣΥ που κάνει λες και όσα έλεγαν και έγραφαν σε σημαντικές περιόδους αξιόλογα στελέχη του, ήταν αβάσιμες αερολογίες…

Efimerida-Cy

ΑΡΘΡΟ: Οι εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου για την Τουρκία και η Κύπρος

Παραθέτουμε δύο γενικές επισημάνσεις για τις εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου σχετικά με την Τουρκία, τις οποίες θεωρούμε  χρήσιμες:

α) Η Έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου δεν έχει νομική/δεσμευτική ισχύ, αλλά καταγράφει την γνώμη του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία υποβάλλεται προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (όπου συμμετέχουν οι επικεφαλής των Κυβερνήσεων των κρατών-μελών της ΕΕ). Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι το αρμόδιο όργανο της ΕΕ για λήψη αποφάσεων με ομοφωνία, σε θέματα όπως η επιβολή κυρώσεων, ο τερματισμός των ενταξιακών διαπραγματεύσεων και η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας.

β) Δεν υπήρξε έκθεση την οποία η Τουρκία να θεωρήσει αντικειμενική και δίκαιη. Ποτέ! 

Μια αξιολόγηση της πρόσφατης έκθεσης του Ευρωκοινοβουλίου πρέπει να αφορά τον καταδικαστικό χαρακτήρα της για όσα συμβαίνουν εντός και εκτός Τουρκίας, αλλά θα πρέπει να προχωρά, πρωτίστως, και στα προτεινόμενα μέτρα-κυρώσεις, ανάλογα με όσα η Τουρκία διέπραξε τα τελευταία χρόνια κατά της Κύπρου. Αυτά τα προτεινόμενα μέτρα είναι το κύριο ζητούμενο ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το οποίο θα εξετάσει για πολλοστή φορά την τουρκική συμπεριφορά και την «θετική ατζέντα» για περισσότερο εμπόριο μέσω αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης.

Με βάση τα πιο πάνω, η έκθεση υπήρξε καταπέλτης, καταδικάζοντας το τουρκικό καθεστώς για όσα συμβαίνουν εντός και εκτός Τουρκίας, ενώ στα προτεινόμενα μέτρα επικράτησε ένας … αλληθωρισμός. Προτείνεται ο επίσημος τερματισμός των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, που όμως δεν έχει πρακτική αξία, αφού οι τουρκικές ενταξιακές είναι προ πολλού νεκρές και η προενταξιακή χρηματοδότηση έχει περιοριστεί σημαντικά.

Ειδικά για την Κύπρο, η έκθεση προτείνει την συνέχιση του διαλόγου για αναβάθμιση των εμπορικών σχέσεων ΕΕ-Τουρκίας μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, χωρίς να αποτελεί προϋπόθεση την εκπλήρωση των τουρκικών υποχρεώσεων προς την Κυπριακή Δημοκρατία βάσει της υφιστάμενης Τελωνειακής Ένωσης. Δυστυχώς, η απόλυτη σιωπή της Κυπριακής Κυβέρνησης επί του θέματος σημαίνει πάρα πολλά για την στάση της.

Η αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης είναι εκείνο για το οποίο καίγεται σήμερα ο Ερντογάν και επιζητεί η Γερμανία, διότι επωφελείται και η ίδια. Ωστόσο, βάσει της υφιστάμενης Τελωνειακής Ένωσης, η Τουρκία έχει νομικές υποχρεώσεις προς την ΕΕ που αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία, την εκπλήρωση των οποίων ζητούσαν οι Πρόεδροι της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένου και του νυν, ο οποίος έχει ενώπιόν του την ευνοϊκότερη συγκυρία.

Όμως, η έκθεση δεν θέτει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας προς την Κυπριακή Δημοκρατία ως προϋπόθεση για έναρξη διαλόγου  για την Τελωνειακή Ένωση. Αντιθέτως, προτείνει συνέχιση του διαλόγου για διεύρυνση του εμπορίου μέσω αναβάθμισης της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας και η Λευκωσία σιωπά. Πάντως, η μάχη δεν δίνεται με δηλώσεις στην Κύπρο περί βέτο, οι οποίες εν τέλει ανατρέπονται με ευκολία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, με τον Πρόεδρο  να εκφράζει… την ικανοποίησή του!

Η έκθεση αυτή θα έχει πρακτική αξία, αν η Λευκωσία δώσει και κερδίσει επιτέλους μια ουσιαστική μάχη στο Ευρωπαϊκό  Συμβούλιο, αντί να βολεύεται με εκθέσεις και συστάσεις προς την Τουρκία. 

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Ο ενταφιασμός της πολιτικής του κατευνασμού;

Στην πολιτική κρινόμαστε πρωτίστως για την διορατικότητά μας. Οι εκ των υστέρων αναλύσεις δεν αρμόζουν σε μαχόμενους πολιτικούς πρώτης γραμμής.

Πριν μερικούς μήνες, σε ένα από τα δεκάδες μου άρθρα («Η πολιτική μας ‘παράνοια΄ απέναντι στον ισλαμοφασισμό»), έγραφα για την αντιμετώπιση της νεο-οθωμανικής επεκτακτικότητας: «Διερωτώμαι πόσα χρόνια θα χρειαστούν για να προσγειωθούν στην πραγματικότητα οι επικρατούσες ελίτ σε Κύπρο και Ελλάδα και να κατανοήσουν την σημασία των ‘κόκκινων γραμμών’ στα εθνικά θέματα.»

Το πρόσφατο τεκμηριωμένο «ξέσπασμα» του Δένδια, Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, εντός Τουρκίας, έθεσε «κόκκινες γραμμές» βάσει του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου και απαντά σε όσους σε Αθήνα και Λευκωσία «επένδυαν» για χρόνια στην πολιτική του κατευνασμού για αντιμετώπιση του τουρκικού θηρίου. Επιπλέον, απαντά σε όσους διερωτώνται αν υπάρχει άλλη πολιτική παρά ο πόλεμος…

Είναι προφανές ότι ο ενταφιασμός της κατευναστικής πολιτικής δεν φέρνει τον πόλεμο. Τον πόλεμο μόνο η Τουρκία θα τον επιβάλει και μόνο μια ορθολογική πολιτική δυνατόν να τον αποτρέψει. Ωστόσο, δεν πρόκειται να αλλάξουν άποψη όσοι κυκλοφορούν με τα μυαλά τους ήδη υπό τουρκική κατοχή, ούτε οι διάφοροι χρηματοδοτούμενοι και συμφεροντολόγοι-πελάτες των κατεχομένων, ούτε οι ακραίοι και περιθωριακοί, που αποτελούν παγκόσμιο φαινόμενο οργανωμένων δήθεν «αντιφασιστών» της Κύπρου οι οποίοι κατανοούν τον σύγχρονο ισλαμοφασίστα της Άγκυρας και ονειρεύονται «το κοινό μας μέλλον» με τον τουρκικό στρατό κατοχής και τον εγκάθετο της Τουρκίας στα κατεχόμενα.

Από το 2003, αφότου ο Ερντογάν είναι στην εξουσία, ξεκίνησε μεθοδικά την επιβολή ενός ισλαμιστικού  σκοταδισμού εντός Τουρκίας και μιας νεο-οθωμανικής επεκτατικότητας εκτός. Είμαστε στο 2021. Στο μεσοδιάστημα, συμμάχησε με «οποιονδήποτε», από τον Πούτιν μέχρι τον Τραμπ, από το Ιράν και την «Χαμάς» μέχρι το «Ισλαμικό Κράτος». Ο ίδιος Ερντογάν μετέτρεψε απεγνωσμένους πρόσφυγες και μετανάστες σε εργαλείο της πολιτικής του.

Σήμερα, η Τουρκία είναι μια απέραντη φυλακή με εξαφανίσεις, φυλακίσεις, βασανισμούς, διώξεις και καθεστωτική τρομοκρατία, ενώ η εξωτερική επιθετικότητα, οι απειλές και παρανομίες είναι στο απόγειο. Στο διάστημα 2003-2021, υπήρξαν γκάφες ολκής από τους πολιτικούς μας π.χ. ο Πρόεδρος της Κύπρου περιέγραφε κάποτε τον Ερντογάν ξεχωριστό και διορατικό ηγέτη και πρόσφατα «διαφήμιζε» το … πλεονέκτημα να είμαστε ανίσχυροι και αδύναμοι!

Ενώπιον της πτωχευμένης κατευναστικής πολιτικής, υπάρχει ορθολογικός οδηγός:

α) οι συνομιλίες έχουν νόημα, όταν υπάρχει συναντίληψη ως προς τον σκοπό

β) με ένα δυσβάσταχτο ανισοζύγιο εις βάρος μας, το αποτέλεσμα θα είναι προδιαγραμμένο συντριπτικά εις βάρος μας.

Ενώ ευρισκόμασταν στην ευνοϊκότερη συγκυρία στην ΕΕ για επιβολή κυρώσεων σε μια παραπαίουσα τουρκική οικονομία, Αθήνα και Λευκωσία αποδέχτηκαν να παγώσει κάθε σχέδιο για κυρώσεις ενόψει του «διαλόγου»  για το Κυπριακό και προκαταρκτικού «διαλόγου» για το Αιγαίο. Όμως, η ευρωπαϊκή πολιτική του κατευνασμού δεν αλλάζει  όσο Αθήνα και Λευκωσία την υιοθετούν!

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Από το Κυπριακό στο χαλλούμι – Όσα απέκρυψαν Λευκωσία & Βρυξέλλες

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Τις προάλλες, φτάσαμε επιτέλους στην κατοχύρωση του χαλλουμιού από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) επιβεβαιώνοντας όσα αποκαλύψαμε πριν χρόνια. Καθώς σήμερα διανοίγονται μεγάλες  οικονομικές προοπτικές, υπάρχουν σημαντικές πολιτικές πτυχές που αποκρύβονται. Παραθέτουμε ονόματα και χρονολογίες, προβλέποντας ότι η απάντηση των αρμοδίων σε Λευκωσία και Βρυξέλλες θα είναι η … σιωπή.  

Το αίτημα για κατοχύρωση του χαλλουμιού υπεβλήθη στην ΕΕ το 2014. Εντός περίπου ενάμισι έτους, η εξέταση των νομίμων ενστάσεων και λοιπή διαδικασία ολοκληρώθηκε και η Νομική Υπηρεσία της ΕΕ απέστειλε το κείμενο του Κανονισμού για κατοχύρωση του χαλλουμιού στο Γραφείο του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την τυπική του υπογραφή.

Εκεί, η κατοχύρωση προσέκρουσε στον επικεφαλής της Διεύθυνσης Κυπριακού («Cyprus  Settlement  Support Unit»), K. Bjornsson –ορκισμένο εχθρό της  Κυπριακής Δημοκρατίας-, ο οποίος έθετε ως ένσταση «την ικανοποίηση των Τουρκοκυπρίων» βάσει της πολιτικής συμφωνίας «Κοινής Αντίληψης» Αναστασιάδη-Ακκιντζί (Ιούλιο 2015), η οποία συνέδεσε την προστασία του χαλλουμιού με τις διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό. (Είναι ο ίδιος αξιωματούχος που κατηγορούσε τον Ν. Αναστασιάδη ότι «έθαψε την λύση» του Κυπριακού στον Κραν Μοντανά).

Η Νομική Υπηρεσία της ΕΕ είχε αποφανθεί τότε ότι τέτοιες «πολιτικές ενστάσεις» παραβίαζαν την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και η κατοχύρωση θα έπρεπε να προχωρήσει, καθώς η Κυπριακή Κυβέρνηση μπορούσε να προσφύγει στο Δικαστήριο της ΕΕ (όπως προσωπικά την παρότρυνα). Η Κυπριακή Κυβέρνηση τα γνώριζε όλα και σιωπούσε, αφού ήταν ο Ν. Αναστασιάδης που έπεσε στην παγίδα της «Κοινής Αντίληψης» του 2015 για το χαλλούμι.

Στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό προστασίας του χαλλουμιού που ανακοινώθηκε τις προάλλες, υπάρχει αναφορά στην «Κοινή Αντίληψη» του 2015, καθώς επίσης και ρόλος στο «Τουρκοκυπριακό Εμπορικό Επιμελητήριο», τα οποία δεν συνάδουν με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία αλλά συμπεριελήφθησαν, με την σύμφωνη γνώμη της Κυπριακής Κυβέρνησης.

Το πλέον σημαντικό είναι ότι χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία για να τεθεί όλο το επιτρεπόμενο εμπόριο από τα κατεχόμενα σε ορθή οικονομική και νομική βάση. Συγκεκριμένα, άλλα κράτη-μέλη –όχι η Κυπριακή Κυβέρνηση– απαίτησαν όπως η παραγωγή χαλλουμιού στην Κύπρο, περιλαμβανομένων των  κατεχομένων, πληροί όλη την Ευρωπαϊκή νομοθεσία (κανόνες υγείας, ασφάλειας, παραγωγής, διατροφής).

Έτσι, θα εξουσιοδοτηθεί ιδιωτικός οργανισμός, ο οποίος θα πραγματοποιεί τους ελέγχους και την πιστοποίηση.  Αυτό που δυνητικά θα ισχύει για το χαλλούμι κατόπιν απαίτησης άλλων κρατών-μελών και σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία, θα έπρεπε να ισχύει για όλα τα επιτρεπόμενα προϊόντα από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές, ώστε να τυγχάνουν των ίδιων νομοθετικών ελέγχων που ισχύουν στην ΕΕ και φυσικά στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Σήμερα, τα προϊόντα από τα κατεχόμενα δεν τυγχάνουν των ίδιων ελέγχων που ισχύουν στην ελεύθερη Κύπρο και στην ΕΕ. Μια εξαιρετική δυνατότητα για να επεκταθεί η Ευρωπαϊκή νομοθεσία στο επιτρεπόμενο εμπόριο από τα κατεχόμενα, χάθηκε ή καλύτερα απεμπολήθηκε… Ειδικά για αυτό, η απάντηση των αρμοδίων θα είναι η σιωπή.

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

Ιάσωνας Ιασωνίδης στην Efimerida-Cy: «Χρέος μου να συνεχίζω να παλεύω για τη Λάρνακα»

Μια έδρα στη βουλή διεκδικεί τον Μάιο του 2021 και ο κ.Ιάσωνας Ιασωνίδης.

Υποψήφιος με το ΔΗΚΟ, ο Αντιδήμαρχος Λάρνακας δηλώνει ότι προτεραιότητά του απότελεί η πόλη του Ζήνωνα και οι πολίτες της.

Αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα στη 19η χρονιά του στο Δημοτικό Συμβούλιο της Λάρνακας, τις σχέσεις του με την Αραδίππου, αλλά και τα χωριά της υπαίθρου. Το δικό του όραμα και την παρούσα κατάσταση στην Κύπρο με την πανδημία.

Αναλυτικά όσα ανέφερε στην EfimeridaCy:

Καλημέρα κ. Ιασωνίδη. Πόσο τακτικά μας παρακολουθείτε;

«Σε σχέση με το ιδιαίτερα βαρύ μου πρόγραμμα, αρκετά συχνά μπορώ να πω! Η αλήθεια είναι πως η καθημερινότητά μου είναι επιφορτισμένη με διάφορες υποχρεώσεις και ο ελάχιστος χρόνος που μου απομένει αφιερώνεται στην οικογένειά μου. Παρόλα αυτά φροντίζω καθημερινά να κάνω μια περιδιάβαση σε μερικές αγαπημένες ιστοσελίδες».

Πώς αντιμετωπίζετε τις συνθήκες της πανδημίας στο σπίτι και πώς στις επιχειρήσεις σας;

«Όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Με υπομονή, σύνεση και προσοχή. Αν αναφέρεσαι στα μέτρα προστασίας και την τήρηση των πρωτοκόλλων, εξυπακούεται πως, ειδικά στην επιχείρηση, τηρούνται κατά γράμμα, κάτι που προσπαθούμε να κάνουμε και στο σπίτι.

Αποφεύγουμε τις περιττές μετακινήσεις και τις επισκέψεις σε δικούς μας ανθρώπους, που θεωρούνται ευπαθείς ομάδες. Δεν μπορώ να μην αναφέρω, όμως, πως όλη αυτή η κατάσταση που βιώνουμε τον τελευταίο χρόνο, μας έχει κουράσει και μας έχει εξαντλήσει. Δυστυχώς, μέχρι να βγούμε από όλο αυτό, οφείλουμε να ακολουθούμε τα μέτρα και τις συμβουλές των ειδικών».

Καθαρόαιμος Λαρνακέας. Κλασσικός Σκαλλιώτης και ΑΕΚτζής;

«Είμαι όντως καθαρόαιμος Σκαλλιώτης. Γεννημένος στην περιοχή Προδρόμου – Χρυσπολίτισσας, φοίτησα στο Δημοτικό Προδρόμου και το Παγκύπριο Λύκειο Λάρνακας. Μεγαλωμένος όμως και στο εμπορικό κέντρο της πόλης, αφού ο πατέρας μου διατηρούσε «μπακάλικο» στην οδό Ερμού απο το 1968 μέχρι το 2000. Στην οικογενειακή επιχείρηση βοηθούσα κι εγώ, γεγονός που μου έδωσε την ευκαιρία να έχω καθημερινή επαφή με τον κόσμο της πόλης.

Φυσικά ΑΕΚτζής! Υποστηρίζω την ομάδα της πόλης μας. Φυσικά προτού δημιουργηθεί η ΑΕΚ, ήμουν στην ομάδα καλαθόσφαιρας της ΕΠΑ και ακολούθως του Πεζοπορικού τις χρονιές 1977-1985, όταν και έφυγα για σπουδές στην Αμερική».

Σπουδάσατε στην Αμερική και στη Νέα Υόρκη. Εκεί δεν πήρατε μόνο πτυχίο και μεταπτυχιακό, αλλά εργαστήκατε και στον ΟΗΕ και στο Δημαρχείο του Tarrytown τέλη της δεκαετίας του 1980. Επιστρέψατε πίσω στην Κύπρο αρχές του 1990. Ούτε ΑΕΚ υπήρχε τότε, ούτε πολλά πράγματα που υπάρχουν σήμερα στη Λάρνακα…

«Επέστρεψα στην Κύπρο το 1993, σε μια πολύ διαφορετική Λάρνακα. Έκτοτε ασχολούμαι με την οικογενειακή επιχείρηση ενώ πλέον είμαι ο Γενικός Διευθυντής της διαδικτυακής υπεραγοράς «Το Φθηνό Καλάθι».

Η ανάγκη μου όμως για συμμετοχή στα κοινά με οδήγησε να στο να υπηρετώ την πόλη μου ως Δημοτικός Σύμβουλος για 15 χρόνια, ενώ από το 2017 είμαι Αντιδήμαρχος Λάρνακας. Παράλληλα είμαι και Θρονικός Επίτροπος στην Ιερά Μητρόπολη Κιτίου και Προεδρεύων του Ιδρύματος Πολιτιστικής Δημιουργίας για παιδιά και νέους».  

This image has an empty alt attribute; its file name is fb_img_1617429373791.jpg

Η εμπειρία σας στις ΗΠΑ πώς σας βοήθησε να συμβάλετε στην ανάπτυξη της πόλης σας;

«Αναμφίβολα οι εμπειρίες που απέκτησα τα χρόνια που έζησα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής με καθόρισαν και με άλλαξαν ως άνθρωπο και ως προσωπικότητα. Ειδικά τη δεκαετία του 80’ που βρέθηκα για σπουδές εκεί, η Αμερική ήταν πράγματι η χώρα των ευκαιριών, μια χώρα φιλόξενη και προσιτή που αγκάλιαζε όσους έφταναν εκεί, από κάθε γωνιά του πλανήτη και τους έδινε την ευκαιρία να μεγαλουργήσουν. Όταν ζήσεις, λοιπόν, μια τέτοια κατάσταση, δεν μπορείς παρά να θέλεις να το μεταφέρεις και στον τόπο σου, στο πλαίσιο του εφικτού».

Ρώτησα και τον Δήμαρχο Λάρνακας, αλλά και άλλους υποψήφιους διαφόρων κομμάτων νωρίτερα για το αν συμφωνούν με την ταμπέλα του «φτωχού συγγενή» που χαρακτηρίζει την πόλη εδώ και χρόνια. Εσείς τι άποψη έχετε;

«Είναι γεγονός πως για πολλά χρόνια η Λάρνακα βρισκόταν στο περιθώριο. Παρακολουθούσαμε όλες τις υπόλοιπες πόλεις της ελεύθερης Κύπρου να αναπτύσσονται είτε τουριστικά είτε επιχειρηματικά, με την πόλη μας να παραμένει στάσιμη.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ωστόσο,  το κλίμα έχει αντιστραφεί καθώς έχουν υλοποιηθεί και τροχοδρομηθεί πέραν των 20 σημαντικών έργων κοινής ωφελείας, μεταξύ αυτών η αποπεράτωση της Πιαλέ Πασιά, η ενοποίηση του Λιμανιού με τη μαρίνα, η Δημοτική Αγορά, η μετακίνηση των δεξαμενών πετρελαίου και διάφορα άλλα που έρχονται.

Υπάρχει ακόμη δρόμος για να φτάσουμε στο σημείο που θέλουμε και να πετύχουμε τους στόχους μας, παρόλα αυτά η Λάρνακα σήμερα μπορεί να αποτινάξει τον χαρακτηρισμό του «φτωχού συγγενή» ».

Είναι γεγονός ότι παρά το έντονο κομματικό στοιχείο που υπήρχε τις προηγούμενες δεκαετίες σε αποφάσεις και λειτουργίες σωμάτων της Λάρνακας, η θητεία Ανδρέα Βύρα χαρακτηρίζεται από μια σύμπνοια, ενότητα και ομοφωνία. Ωρίμασαν οι Σκαλλιώτες;

«Ωρίμασαν οι καταστάσεις και οι συνθήκες για να επέλθει επιτέλους αυτή η σύμπνοια και η ομοψυχία. Θεωρώ πως το γεγονός ότι η Λάρνακα παρέμενε για χρόνια στα μετόπισθεν οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό σε αυτή την έλλειψη ομοφωνίας ανάμεσα στα διάφορα τοπικά σώματα της πόλης.

Όπως πολύ ορθά αναφέρατε, αυτή η θητεία, με τον Ανδρέα Βύρα στη δημαρχεία και όλους εμάς τους υπόλοιπους στην ομάδα της τοπικής αυτοδιοίκησης, έχει έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα και προσέγγιση με τα αποτελέσματα να είναι χειροπιαστά». 
Ποιες οι σχέσεις με τον Δήμο Αραδίππου; Άλλαξε κάτι με το θέμα της συγχώνευσης των Δήμων;

«Διατηρώ άριστες προσωπικές σχέσεις με το Δήμαρχο Αραδίππου Ευάγγελο Ευαγγελίδη, καθώς επίσης και με τον Δημοτικό Συμβούλιο και τους υπηρεσιακούς. Εξάλλου, η οικογενειακή μας επιχείρηση, «Το Φθηνό Καλάθι», βρίσκεται στη βιομηχανική περιοχή Αραδίππου.

Εμείς, ως μέλη της τοπικής αυτοδιοίκησης του Δήμου Λάρνακας, δεν επιλέγουμε με ποιό Δήμο θα ενωθούμε, ούτε έχουμε τέτοια δικαιοδοσία. Ως Δήμος Λάρνακας αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη μεταρρύθμισης και είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε με όποιους μας ορίσει η εφαρμογή του εν λόγω μεταρρυθμιστικού σχεδίου».

Λέτε ότι είστε εμπλεκόμενος σε διάφορους φορείς της Λάρνακας εδώ και πολλά χρόνια. Γιατί ένας νέος να σας επιλέξει εσάς για εκπρόσωπό του στη Βουλή και όχι ένα νεότερο;

«Υπηρετώ ενεργά τη Λάρνακα -μέσα από κάποιο αξίωμα- τα τελευταία 19 χρόνια. Πριν από αυτά τα 19 χρόνια, μεταξύ άλλων, υπήρξα μέλος της γραμματείας της ΠΟΒΕΚ και μέλος του Δ.Σ. του ΕΒΕΛ Λάρνακας.

Οπότε ήμουν μέρος όλων αυτών των αλλαγών που περιγράψαμε πιο πάνω και γνωρίζω πολύ καλά και ποια ήταν αλλά και ποια είναι τα προβλήματα της πόλης μας. Όπως και το τι χρειάζεται αυτή η πόλη και οι πολίτες της για το μέλλον. Θεωρώ πως η ηλικία ενός ατόμου που πολιτεύεται ή επιθυμεί να πολιτευτεί δεν πρέπει να αποτελεί το κριτήριο που θα καθορίζει την αξία και την ικανότητά του ως προς τα όσα έχει να προσφέρει στα κοινά.

Παρόλα αυτά καταλαβαίνω πλήρως τις ανησυχίες των νέων της Λάρνακας και του τόπου μας ευρύτερα, καθώς τις βιώνω καθημερινά μέσα από τα δικά μου παιδιά, που βρίσκονται σε αυτή την τόσο δημιουργική και γεμάτη όνειρα ηλικία, σε μία εποχή που δεν προσφέρεται για μεγάλα σχέδια. Θεωρώ τουλάχιστον χρέος μου, λοιπόν, να προσπαθήσω να δημιουργήσω ένα καλύτερο σήμερα και αύριο για τα δικά μου παιδιά και για τα παιδιά όλων μας, με όποια μέσα διαθέτω και μου δοθούν».

Έχετε ιδαίτερες ευαισθησίες για τα χωριά της Λάρνακας που ανήκουν στην ύπαιθρο. Τι είναι το πιο σημαντικό για τους πολίτες που ζουν εκτός πόλης;

«Η ύπαιθρος της Λάρνακας, κατά τη δική μου γνώμη, διαθέτει μερικά από τα πιο όμορφα, γραφικά και πλούσια χωριά της Κύπρου. Χωριά που είναι διεθνώς αναγνωρισμένα και άλλα που κατέχουν ξεχωριστή θέση στις προτιμήσεις, όχι μόνο των ντόπιων, αλλά και όλων των κατοίκων του νησιού.

Παρόλα αυτά, με λύπη μου παρατηρώ πως, όλα αυτά τα χρόνια οι κάτοικοι της επαρχίας μας καθημερινά παλεύουν να τα βγάλουν πέρα με τα ελάχιστα μέσα που διαθέτουν. Οι σοβαρές ελλείψεις σε υποδομές, όπως σε σχολεία, νοσοκομεία και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης, αποτελούν βασική αιτία στην ερήμωση των χωριών μας, με τους λίγους κατοίκους που παραμένουν εκεί, να τα βγάζουν πέρα δύσκολα.

Βασικό μειονέκτημα και η απουσία θέσεων εργασίας και κινήτρων προς τα νεαρά ζευγάρια για να ζήσουν στα χωριά της επαρχίας μας, να δουλέψουν και να μεγαλώσουν τις οικογένειές τους εκεί». 

This image has an empty alt attribute; its file name is dsc_3027.jpg

Τέλος τι μήνυμα θέλετε να στείλετε σε όσους μας διαβάζουν εξ αφορμής της πρώτης σας παρουσίας στην EfimeridaCy;

«Για 20 σχεδόν χρόνια, εργάζομαι συναινετικά και συλλογικά μέσα από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης της Λάρνακας με ένα στόχο: να φέρνουμε αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα είναι γεγονός. Η Λάρνακα αλλάζει. Από τις μικρές γειτονιές, στις μεγάλες λεωφόρους, στα πάρκα, στη νέα Δημοτική Αγορά, στην Πιαλέ Πασιά-Τάσου Μητσόπουλου, στις τρεις πλατείες – Κάστρου, Ερμού, Αγίου Λαζάρου –  και στην επικείμενη τεράστια ανάπτυξη του Λιμανιού και της Μαρίνας.

Μαζί με την πόλη της Λάρνακας ήρθε η ώρα να πάρουμε μπροστά όλη την Επαρχία της Λάρνακας. Αυτός είναι ο δικός μου στόχος. Αυτός είναι ο δικός μου σκοπός. Να διεκδικήσουμε και να αξιοποιήσουμε τις απέραντες δυνατότητες της πόλης και της επαρχίας μας. Σε αυτή την προσπάθεια, σας θέλω συνοδοιπόρους. Σε αυτή την προσπάθεια σας θέλω συμπαραστάτες. Για να εργαστώ ως Βουλευτής Λάρνακας μαζί σας για να δούμε την πόλη μας όπως της αξίζει. Αυτή θα είναι και η προτεραιότητα μου.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστίσω την Efimerida-Cy για την ευκαιρία που μου έδωσε να ακουστούν οι απόψεις μου και να σας ευχηθώ με την σειρά μου καλή συνέχεια στο δικό σας σημαντικό έργο».  

Τάσος Θεοδώρου

Efimerida-Cy

***Φώτος από εκλογικό επιτελείο Ιάσωνα Ιασωνίδη.

ΑΡΘΡΟ: Ποιος υπονομεύει τον Πρόεδρο και ζητά την φίμωση άλλων;

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Μια συνέντευξη του Τάσου Τζιωνή, στενότερου συμβούλου του  Προέδρου Τ. Παπαδόπουλου, μέχρι πρόσφατα Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών και τώρα συμβούλου του Ν. Αναστασιάδη για το Κυπριακό,  προκάλεσε σεισμό ενόψει της Πενταμερούς για το Κυπριακό. Ο Τζιωνής, με τον έμπειρο λόγο του, τεκμηριώνει ότι η «πολιτική ισότητα»,  την οποία ο Αβ. Νεοφύτου (ΔΗΣΥ) «προσφέρει» σήμερα στην τουρκική πλευρά, δεν είναι η  πολιτική ισότητα που παραχωρήθηκε το 1991, όπως αυτή καθορίστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας-ΟΗΕ.  Απλά, η σημερινή «αβερώφεια πολιτική ισότητα» οδηγεί στην «κυριαρχική ισότητα». Επιπλέον, ο Τζιωνής επισημαίνει τον διαχρονικό μας κατήφορο, όπου οι παλιές τουρκικές θέσεις γίνονται με τα χρόνια δικές μας και στην πορεία «λάβαρο» του αγώνα μας, με την Τουρκία να προβάλλει νέες ακραίες διεκδικήσεις.  

Η σημερινή στάση του Αβ. Νεοφύτου αποτελεί επαλήθευση του κατήφορου που παρέθεσε ο Τζιωνής και, επιπρόσθετα, συνιστά υπονόμευση του Προέδρου της Δημοκρατίας ενόψει της Πενταμερούς, για λόγους που δυνατόν να αφορούν ατομικές επιδιώξεις ενόψει προεδρικών εκλογών.

Όμως, επαναλαμβάνουμε την ουσία:  Η «αβερώφεια πολιτική ισότητα»  θα οδηγήσει στην τουρκική «κυριαρχική ισότητα», σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο από το σημερινό, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει διαλυθεί και η Τουρκία θα έχει δικαιώματα σε όλη την Κύπρο, μέχρι και στις νότιες της θάλασσες.  

Παρεμπιπτόντως, η απαίτηση των οπαδών της «αβερώφειας πολιτικής» για φίμωση του Τζιωνή και αποπομπή του από τη θέση συμβούλου του Προέδρου, αποκαλύπτει τον φόβο τους ότι ένας διάλογος με επιχειρήματα θα έπειθε τους σκεπτόμενους πολίτες να απορρίψουν  την πολιτική ΔΗΣΥ, όπως έγινε το 2004 στο δημοψήφισμα. Αν και το άθροισμα των κομματικών ποσοστών  ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ ήταν πάντα η πλειοψηφία, ο φόβος των δύο κομματικών ηγεσιών  μήπως οι πολίτες επαναλάβουν το 2004, αφενός μας έφερε εδώ που βρισκόμαστε κι αφετέρου προκάλεσε τέτοιες φοβικές συμπεριφορές.

Είναι γνωστό ότι από την επομένη του δημοψηφίσματος το 2004, έγιναν εσωκομματικές εκκαθαρίσεις όσων επέμεναν να εκφράζουν την συντριπτική λαϊκή βούληση του 2004 και δεν συμμορφώνονταν στην γραμμή της κομματικής ηγεσίας. Για αυτό άλλωστε, στα χρόνια που ακολούθησαν, ο όρος «ΔΗΣΥΑΚΕΛ» συνόψισε την ταύτιση των δύο κομματικών ηγεσιών, αλλά όχι των πολιτών οι οποίοι έχουν δική τους άποψη. Για αυτό και οι σχεδιασμοί τελευταίως για «ενδιάμεση συμφωνία» για αποφυγή των πολιτών.

Οι πολίτες δυνατόν να μπορούν να εξηγήσουν την υπονομευτική στάση του Αβ. Νεοφύτου σε αυτή την κρίσιμη ώρα, αλλά για πολλοστή φορά επαναλαμβάνω πως μόνο οι σκεπτόμενοι πολίτες μπορούν να προλάβουν την τουρκοποίηση, εκδηλώνοντας προσωπικό θάρρος και γενναιότητα, που θα οδηγήσει στην συλλογική γενναιότητα.

Μετά λόγου γνώσεως, διαβεβαιώνω ότι έχουμε δυνατότητες και μας αξίζει κάτι καλύτερο από την υποταγή. 

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

ΑΡΘΡΟ: Η ανοχή των πολιτών έφερε την ύβρη

***Η Efimerida-Cy φιλοξενεί αρθρογραφία, απόψεις και τοποθετήσεις από όλους τους χώρους και το όλο φάσμα του κοινωνικού γίνεσθαι της Κύπρου***.

Για χρόνια τεκμηριώνουμε την υποταγή του κυπριακού κράτους στην τραπεζική εξουσία ως την πλέον οργανωμένη  και συγκαλυμμένη διαφθορά δεκαετιών. Η μάχη στην ΕΕ συνεχίζεται και θα επανέλθουμε με στοιχεία που φανερώνουν την κατάντια της  Κυπριακής Κυβέρνησης.

Αντί να συμμορφωθεί εφαρμόζοντας στην πράξη την ευρωπαϊκή νομοθεσία για προστασία των πολιτών/καταναλωτών, όπως η Ευρ. Επιτροπή επισημαίνει από το 2013, η Κυπριακή Κυβέρνηση έγινε ο «δικηγόρος» της παρανομίας των τραπεζών. Με μια Κυβέρνηση που αποφεύγει να συμμορφωθεί με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για εξάλειψη των τραπεζικών παρανομιών, με έναν Κεντρικό Τραπεζίτη που θεωρεί πως δικαιούται να λειτουργεί υπεράνω της Συνθήκης Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με ένα Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου που αποποιείται για χρόνια την υποχρέωσή του να επιβάλει την ευρωπαϊκή νομοθεσία κατά των τραπεζών (όπως το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάνθηκε), το κυπριακό κράτος δεν μπορεί να θεωρείται κράτος-δικαίου.  

Σε πολιτικό επίπεδο, η ανοχή των πολιτών έφερε την ύβρη. Πριν δεκαετίες, το Συμβούλιο Ασφαλείας-ΟΗΕ καθόρισε ότι «πολιτική ισότητα δεν σημαίνει αριθμητική ισότητα» ανάμεσα στις δύο κοινότητες της Κύπρου. Ωστόσο, ο Αβ. Νεοφύτου (ΔΗΣΥ) ζητά τώρα να παραχωρήσουμε την πολιτική ισότητα, η οποία μέσω του βέτο των Τουρκοκυπρίων σε όλες τις αποφάσεις του κράτους θα σημαίνει πρακτικά συγκαλυμμένη «αριθμητική ισότητα» -το 18% των Τουρκοκυπρίων θα εξισωθεί με το  82% των Ελληνοκυπρίων.

Ο ίδιος πολιτικός εκστόμισε  ύβρη κατά της κοινωνίας, όταν κόμπασε για τα «πολλά δισεκατομμύρια που θα μπουν στην οικονομία» εάν αποδεχτούμε «λύση» τουρκικών όρων. Τέτοιες «εξυπνάδες» προέβαλλαν οι «Μη-Κυβερνητικοί-Οργανισμοί» που στήθηκαν για να πλασάρουν το όραμα της τουρκικής λύσης και Επίτροποι της ΕΕ που, άμα τέλειωνε η θητεία τους, προσλαμβάνονταν έμμισθοι της Τουρκίας. Τέτοια οράματα είχαν και ορισμένοι οικονομολόγοι π.χ. μια πρώην υπουργός ήθελε να ενώσουμε με γέφυρα την Κύπρο με την Τουρκία για να έχουμε ανάπτυξη, ενώ προβεβλημένος οικονομολόγος παρουσίαζε σαν πλεονέκτημα το χαμηλό εργατικό κόστος στα κατεχόμενα, εννοώντας τους έποικους!  

Παρεμπιπτόντως, ξεχωριστή και αλησμόνητη περίπτωση αποτέλεσε ο πρώην Υπ. Εξωτερικών (ΔΗΣΥ) ο οποίος απέρριπτε να θέσει στις διαπραγματεύσεις οποιαδήποτε πρόταση δεν θα αποδεχόταν η Τουρκία! Πρόσφατα, ο διεθνούς φήμης καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κολούμπια-ΗΠΑ, Μ. Μαζάουερ, ανέλυσε  την  σημασία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στην δημιουργία της νεότερης Ευρώπης. Κύριο σημείο ήταν το εξής: οι ηγεσίες ξένων δυνάμεων αποφάσισαν να στηρίξουν την Επανάσταση όταν έγινε σαφές ότι «οι Έλληνες αντέχουν και δεν θα υποχωρήσουν», κάτι που επέβαλε σε διεθνές επίπεδο το αίτημα τους για εθνική ανεξαρτησία. Ευτυχώς που δεν αποφάσιζε ο πρώην Υπ. Εξωτερικών της Κύπρου για να αναζητά προτάσεις που να αποδέχεται o Σουλτάνος…  

Πέραν από τους εξαρτώμενους και φανατικούς των κομμάτων, η ελπίδα βρίσκεται στην πλειοψηφία των σκεπτόμενων πολιτών που κρίνει χωρίς φωνασκίες. Αυτή η τεράστια δύναμη μπορεί να αποτρέψει   την τουρκοποίηση της Κύπρου μέσω λύσης-διάλυσης, να παραμερίσει τους υβριστές και να ανοίξει τον δρόμο του ορθολογισμού.  

Κώστας Μαυρίδης

Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο

« Παλαιότερες καταχωρίσεις